رها شدن میتونه اینقدر زیبا باشه...

رها شدن از روزمرگی...

رها شدن از اونی که بودی...

پاييز با رهايي شروع ميشه...

+ گاهی باید قلمت را بسپاری به دیگری تا برایت بنویسد...به فردی که خودش از این فصل میاد...

تاریخ هایی هستند که شاید قبلا بی معنا بودند...

اما یه جایی برات معنایی بزرگ پیدا میکنند...

تاریخی مثل تولد که میشه بهترین اتفاق زندگی خیلی از آدم های اطرافت...

25 آبان...

یک روز مهم که هیچوقت فراموش نخواهم کرد...

گاهی دلتنگ میشم...

دلتنگ تمام شبایی که تنها در اتاقم نوشته هایی حاصل از ذهن درهم و برهم خودم میزاشتم...

دلتنگ اشک هایی که با دلیل یا بدون دلیل میریختم...

دلتنگ خیلی چیزها...

+ قدم زدن در خیابان ولیعصر تهران هم بالاخره تجربه کردم! خیابانی که دوستش دارم و خواهم داشت

+ دلم باران میخواهد...

زندگی فاصله بین امروز تا فرداست... هرچی بتونی این فاصله رو کمتر بکنی موفق تری... هرچی هم فاصله امروزت تا فردا و آیندت زیاد باشه بدون یه جای کار مشکل داره...!